Als we nu eens alles anders deden? Op het hoogtepunt van de neoklassieke architectuur brengt Victor Horta gevestigde ideeën aan het wankelen en
ontketent hij een explosie van nieuw talent. Door ruimten anders in te delen, alle mogelijke lichtbronnen en kleuren aan te wenden en vormen en materialen met enkele zwierige potloodstreken te plooien, werd Horta de voorloper van een revolutionaire art nouveaustijl.

De Brusselse smeltkroes borrelde al gauw over met producten die aan de geest ontsproten waren van collega’s van de visionair, zoals Hankar, Strauven, Blérot, de broers Delune, Cauchie… en nog een twintigtal anderen. Ze kopieerden of imiteerden elkaar niet, maar leken eenzelfde esthetisch en spiritueel doel na te streven: een register van lijnen, vormen en sferen creëren dat uniek ter wereld was.