Brussel is niet alleen hoofdstad van Europa, maar ook hoofdstad van de gastronomie, waar zowat 1800 restaurants zich voorbereiden om die grote stroom van honderdduizenden gasten te ontvangen. Reeds 40 jaar lang draagt “Brussel Internationaal” bij tot de bevordering van de Brusselse gastronomie, met de publicatie van de GOURMET. Dit is de website versie.

Royal                                                      -

Brusselse specialiteiten

Frituren De Belg is een grote liefhebber van frieten. Hij eet er zowel thuis als op restaurant. Er gaat echter niets boven het frietkot of de frituur, die een vertrouwde verschijning is in het Brusselse stadsbeeld. Hoewel er minder zijn dan vroeger, heeft een puntzak in vet gebakken frieten niets met folklore te maken. Je bestelt de hoeveelheid die je wil en beslist daarna over de saus. De puristen willen ze alleen gezouten, eventueel met mayonaise of pickles. Met de mondialisering is het assortiment sausen echter enorm toegenomen en je vindt er vandaag echt voor alle smaken.

Garnaalkroketten Knapperig van buiten en lekker smeuïg van binnen zijn garnaalkroketten een klassiek voorgerecht op de menukaart. Sommige Brusselse restaurants staan bekend om hun heerlijk recept dat angstvallig wordt bewaard en van generatie op generatie doorgegeven. Garnaalkroketten bestaan uit een vulling, bij voorkeur bereid met Oostendse grijze garnalen, gehuld in een jasje van paneermeel. Ze worden opgediend met een partje citroen en gefrituurde peterselie

Mosselen Belgische mosselen komen uit Zeeland, dat spreekt vanzelf, en het zijn niet de Spaanse of de bouchotmosselen die daar iets zullen aan veranderen. De mosselen worden opgediend in de kookpan, in porties van 800 of 1200 gram, natuurlijk vergezeld van een kom smakelijke frieten. Enig minpuntje is de prijs die de laatste jaren fel gestegen is, waardoor mosselen vandaag niet echt meer goedkoop te noemen zijn.

Américain met frieten Filet américan, of biefstuk tartaar in goed Nederlands (in Frankrijk steak tartare), is rundvlees dat met een mes manueel wordt fijngehakt en daarna geplet met een vork. De toegevoegde ingrediënten verschillen van restaurant tot restaurant. Filet américan wordt traditioneel opgediend met frieten. In de Villa Lorraine heeft men het recept opgewaardeerd door de toevoeging van truffel..

Pralines Een van de heerlijkste toepassingen van chocolade, waarin België een traditie heeft hoog te houden, zijn pralines. Deze bonbons bestaan in allerlei vormen en met zeer gevarieerde vullingen die allemaal om het lekkerst zijn: met slagroom, praliné, marsepein, noga, stukjes noot, enz. De Belgische chocolatiers experimenteren vandaag ook met meer exotische smaken, waarbij ze chocolade mengen met aroma's van thee, kardemom, gember, viooltjes of jasmijn. Deze kleine heerlijkheden degusteer je al genietend en een praline kiezen in een doosje veroorzaakt altijd een aangename spanning in het vooruitzicht van het komende genoegen. .

Wafels  Wafels, zo wordt gezegd, zijn sinds eeuwen een van de meest voorkomende volkse lekkernijen. Vroeger vond je ze op zowat elke hoek van de straat. Dat is vandaag niet meer zo, maar de zogenaamde Brusselse wafel, warm opgediend, heeft nog altijd zijn aantrekkelijke presentatie behouden: bestrooid met een laagje poedersuiker en bedekt met een dikke laag slagroom. .

Caricolenverkopers Ook deze verkopers, met hun verplaatsbare karretje, waren vijftig jaar geleden veel talrijker dan vandaag. Toch vind je ze nog in bijna elke gemeente op de markten. Men noemt ze caricolenverkopers, hoewel ze in feite twee soorten slakken verkopen. De caricol is de Brusselse naam voor de alikruik die gekookt wordt in een nogal gepeperde court-bouillon. De alikruik verliest bij de ambulante verkopers stilaan terrein aan een andere zeeslak, met name de wulk (die qua formaat groter is dan de landhuisjesslak). De wulk wordt gekookt in water dat goed gezouten is. Opmerkelijk is dat de verkopers vooral vrouwen zijn. Vroeger trokken ze met hun karretje van straat tot straat, maar vandaag hebben ze meestal een vaste standplaats..