In het gebouw van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, kunnen de bezoekers nu het Magritte Museum ontdekken dat een totale oppervlakte van 2.500 m2 beslaat. Het museum bevindt zich op het Koningsplein in het centrum van Brussel en biedt het publiek een blik op de creaties van deze surrealistische kunstenaar. De werken zijn het bezit van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België en zijn hoofdzakelijk afkomstig van aankopen en van het legaat van Irène Hamoir-Scutenaire en Georgette Magritte. Deze multidisciplinaire verzameling is de meest volledige ter wereld en telt meer dan 200 werken: olie op doek, gouaches, tekeningen, beeldhouwwerken en beschilderde voorwerpen, maar ook reclameaffiches, muziekpartituren, vintage foto's en films die door Magritte zelf werden geregisseerd. 

Van bij de ingang betreedt de bezoeker het universum van Magritte en staat hij meteen oog in oog met een gestileerde remake door scenograaf Winston Spriet van het fresco Le Domaine enchanté, dat Magritte in 1953 heeft gemaakt voor het casino van Knokke. De bezoeker zet zijn weg verder via de bovenste verdieping van het museum waar het chronologische en thematische overzicht van het oeuvre van Magritte begint. De kunstenaar debuteerde met een constructivistische periode samen met de groep "7 Arts". Ook in de periode tussen de twee wereldoorlogen blijft hij op een constructivistische manier werken. Zelf noemt hij zijn werken "onnozel". Het gaat dan specifiek over zijn werk voor de reclamesector dat voor hem van enorm belang is gebleken om die specifieke beeldtaal en herhaling te bevatten. Van zijn constructivistische periode tot op het moment dat hij het werk van de Chirico ontdekt, loopt er een rode draad doorheen de thematisch opgevatte tentoonstelling, waarbij vooral de rijkdom van het surrealistisch archief opvalt dat eveneens in het museum wordt bewaard: de eerste surrealistische tijdschriften, pamfletten en briefwisseling van Magritte. De bezoeker maakt hier kennis met de "compagnons de route" van de kunstenaar: E.L.T. Mesens, Paul Nougé, Camille Goemans en Louis Scutenaire, alsook enkele Franse surrealisten die hij tijdens zijn verblijf in Parijs leerde kennen: André Breton, Paul Eluard en Louis Aragon. Didactische schermen met gedigitaliseerde documenten geven op een interactieve manier extra informatie over deze archiefstukken. Dit huzarenstukje kwam tot stand met behulp van
                                                                     INEO, een gespecialiseerd bedrijf dat dankzij het mecenaat van GDF SUEZ kon worden
                                                                     ingezet.

De volgende verdieping van het museum heeft betrekking op de terugkeer van Magritte naar Brussel, een periode die ook gekenmerkt werd door de toenadering die de kunstenaar zocht tot de Communistische partij van België. Tijdens W.O. II hield Magritte zich vanwege het naziregime op de achtergrond en lanceert hij zich stilaan in het surrealisme en een impressionistische accentuering in zijn werk. Na de bevrijding parodieerde hij zijn relatie met Parijs door zijn "vache"-stijl die tot op heden nog steeds een sterke invloed uitoefent op het werk van hedendaagse jonge kunstenaars. 

In het laatste deel van het museum wordt Magrittes vriendschap met Maurice Rapin, Harry Torczyner en zijn galeriehouder Alexandre Lolas belicht. Zij hebben de kunstenaar intellectueel begeleid in zijn zoektocht naar de beeldtaal en herhaling die zo typisch zijn voor Magritte. L’Empire des Lumières en Domaine d’Arnheim zijn grote werken die worden tentoongesteld samen met uitgeleend werk uit particuliere verzamelingen.

De bezoeker kan tot slot even binnenspringen in de boekenafdeling die volledig is gewijd aan het leven en het werk van Magritte. Net naast deze ontdekkingsruimte bevindt zich een bioscoopzaal waar films worden vertoond die betrekking hebben op de kunstenaar, maar ook films waar Magritte graag naar keek samen met zijn vrienden en die als inspiratiebron dienden voor zijn subversief beeldend werk. Het museum doet een beroep op de meest recente technologieën om het werk van Magritte nog meer bekendheid te geven. Verder wordt het archief van het "Centre de Recherches René Magritte" toegankelijk gemaakt voor het grote publiek. Net als het Van Gogh Museum in Amsterdam en het Zentrum Paul Klee in Bern, is het Magritte Museum op zijn domein de referentie in de wereld voor alles wat deze kunstenaar betreft.

Ontdek ook de René Magritte Museum in Jette :  www.magrittemuseum.be